AGC
در اینجا کاربرد مدارات کنترل اتوماتیک در گیرندههای رادیویی را بررسی می کنیم: بهره، مشخصه ای است که یک گیرنده به هنگام دریافت سیگنالی، بر روی آن به منظور افزایش توان اعمال می کند. کنترل بهره اتوماتیک یا AGC، مداری است که مقدار بهره اعمالی بر روی سیگنال دریافتی را بر اساس قدرت سیگنال تشخیص می دهد. لذا، سیگنالهای ضعیف تر بهره بیشتر و سیگنالهای قوی تر بهره کمتری دریافت می کنند.
یک سیستم AGC معمولاً با ساختاری به شکل زیر در مدارات عملی دیده می شود: تصویری از ساختار یک سیستم AGC
در این ساختار در ابتدا سیگنال ورودی به کمک یک تقویت کننده متغییر، تقویت می شود، بهره این تقویت کننده به کمک سیگنال خارجی Vc تعیین می گردد. سیگنال خروجی از VGA یا تقویت کننده متغییر در صورت نیاز به یک طبقه تقویت کننده دیگر هدایت شده تا به سطح مناسبی که در اینجا با Vo نمایش داده شده برسد. برخی از پارامترهای سیگنال مانند دامنه، فرکانس حامل، ضریب مدولاسیون و غیره توسط آشکارساز اندازه گیری شده و با تولید سیگنال مناسب(V2) و عبور از یک فیلتر پایین گذر به منظور حذف مولفههای فرکانسی نامطلوب و مقایسه با سیگنال مرجع(VR) به کمک یک تقویت کننده تفاضلی، سیگنال کنترلی Vc تولید می گردد و جهت تنظیم میزان بهره به VGA، اعمال می شود.